moedergevoelens...
Door: Heurkje
Blijf op de hoogte en volg Leen
18 Oktober 2006 | Zuid-Afrika, Pretoria
Gisteren de drukste wacht ooit gehad! 30 madammen (en dus ook 30 baby's) onder mijn verantwoordelijkheid! Weer op en top niet te voorstellen situaties! Hihi de vrees van elke moeder, bevallen op het toilet!!! is dan ook gebeurd! hihi ocharme het mens! en ze kreeg dan nadien nog goed naar haar voeten van de sisters! (de sisters zijn hier niet mals! ze roepen en tieren soms nogal vlot op de patienten! Er hebben er al veel over geklaagd, of dan vragen ze aan mij wat water ofzo omdat de sisters hun totaal negeren!!!) Remember Shirley met de PCP (die nog altijd leeft!) opnieuw een soortgelijke AIDS moeder die te slecht is om op intensieve te liggen... en dus tussen mijn moeders kwam te liggen!
Wat vooral de wacht zo hectisch maakte waren 2 witte moeders die kwamen bevallen... Uren hebben die tegen elkaar gekreist!!! (remember 1 grote zaal met halve muren en gordijntjes tussen de patienten) Verschrikkelijk! dat doet een zwarte niet! Die pijndrempel kwestie moet herbeken worden! Dan was er een onderbreking van een zwangerschap van een baby die te klein was en een verloren zaak leek te zijn... (voor insiders: 24 weken, PPROM, AFI 4, EFW 700g) Aangezien 24 weken de grens van leefbaarheid is werd deze mevrouw de optie geboden om de zwangerschap te beeindigen of om af te wachten met veel kans op levenslang veel miserie. Ze koos ervoor om te onderbreken: het babietje wordt geboren, ze wil het niet zien en ze vraagt of het ademt. Het gaspt. Ik leg het garnaaltje in de babybox met een lakentje erover... (ten dode opgeschreven) MAAR als ik 1 uur (en 1 sectio) later terugkom komt de sister mij zeggen dat de baby toch wel heel lang blijft leven en beweegt! Huhu waarschijnlijk dus enkele weken ouder en dan kon ik gaan uitleggen dat de baby veel sterker was dan verwacht en het goed deed! Boodschapper van goed nieuws zijn is tof! (hoewel dit niet sowieso goed nieuws was)
In al de drukte werden mijn moedergevoelens toch ook even aangescherpt! Er werd een babietje afgestaan voor adoptie... zo zonde! Super vlotte geboorte! Super goeie baby (3,5kg, HIV neg moeder) die was daar dan ... ik liet hem zien aan de moeder en die deed zo teken met haar hoofd van "weg ermee" ... Zo'n schattig babietje!!!!! Ik zou er eigenlijk gerust zorg voor kunnen dragen! (Voor ons ma: geen nood het zal niet gebeuren! ik breng geen baby mee naar huis) Echt zonde... mijn moederhart brak!
Allez saluutjes! Er staan veel nieuwe foto's op!
Wat vooral de wacht zo hectisch maakte waren 2 witte moeders die kwamen bevallen... Uren hebben die tegen elkaar gekreist!!! (remember 1 grote zaal met halve muren en gordijntjes tussen de patienten) Verschrikkelijk! dat doet een zwarte niet! Die pijndrempel kwestie moet herbeken worden! Dan was er een onderbreking van een zwangerschap van een baby die te klein was en een verloren zaak leek te zijn... (voor insiders: 24 weken, PPROM, AFI 4, EFW 700g) Aangezien 24 weken de grens van leefbaarheid is werd deze mevrouw de optie geboden om de zwangerschap te beeindigen of om af te wachten met veel kans op levenslang veel miserie. Ze koos ervoor om te onderbreken: het babietje wordt geboren, ze wil het niet zien en ze vraagt of het ademt. Het gaspt. Ik leg het garnaaltje in de babybox met een lakentje erover... (ten dode opgeschreven) MAAR als ik 1 uur (en 1 sectio) later terugkom komt de sister mij zeggen dat de baby toch wel heel lang blijft leven en beweegt! Huhu waarschijnlijk dus enkele weken ouder en dan kon ik gaan uitleggen dat de baby veel sterker was dan verwacht en het goed deed! Boodschapper van goed nieuws zijn is tof! (hoewel dit niet sowieso goed nieuws was)
In al de drukte werden mijn moedergevoelens toch ook even aangescherpt! Er werd een babietje afgestaan voor adoptie... zo zonde! Super vlotte geboorte! Super goeie baby (3,5kg, HIV neg moeder) die was daar dan ... ik liet hem zien aan de moeder en die deed zo teken met haar hoofd van "weg ermee" ... Zo'n schattig babietje!!!!! Ik zou er eigenlijk gerust zorg voor kunnen dragen! (Voor ons ma: geen nood het zal niet gebeuren! ik breng geen baby mee naar huis) Echt zonde... mijn moederhart brak!
Allez saluutjes! Er staan veel nieuwe foto's op!
-
19 Oktober 2006 - 14:51
Séverine:
De chaos komt me zéééér vertrouwd voor en de verschrikkelijke witte patienten (gewoonlijk kwamen ze dan ook met minstens 5 familieleden die allemaal bleven rondhangen en ú lastig vallen ) terwijl ge dan ook nog de 28 anderen had om voor te zorgen...
Om Jan Baekelandt te citeren: na een jaar genoeg verhalen om 2 boeken mee te vullen...
Zo'n babietje mee naar huis nemen, ge zou er nog goed mee staan Leen!
Ah by the way, Karolien en ik komen zondag over 10 dagen in Pretoria aan, mogen we bij jou komen ontbijten?
groetjes Séverine -
21 Oktober 2006 - 11:09
Goedels:
Lees ik daar wat Madonna-gevoelens? ;) -
26 Oktober 2006 - 20:49
Maarten:
niets van adopties tegen Katrijn zeggen. Anders komt ze persoonlijk naar Kalafong een baby wegkapen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
