Vakantie deel 1
Door: Heurkje
Blijf op de hoogte en volg Leen
24 November 2006 | Zuid-Afrika, Pretoria
Pompidom iedereen!
Mijn eerste weekje vakantie is lopende!! Olé ola!!
Het eerste weekend zijn we naar het noordelijk deel van de Drakensbergen geweest. Julia en Gust Van Genechten-Jansen, Afke en ik in de Sentra vrijdag al vroeg op pad! (Met dank aan mijn schattige zwarte mannelijke collega’s Mfundu en Edwin die mij om 14u de kliniek uitstuurden!) Alles vlot tot het laatste stuk naar het Witsieshoek Mountainresort in een mistgordijn veranderde… De reflectoren op de baan leidde ons naar de top! Wij allemaal heel benieuwd hoe het er hier s’morgens zou uitzien… helaas was dat s’morgens ook niet te zien… We hadden al geluk dat we de witte Sentra terugvonden in de dikke witte mist! Gezond verstand in ons (zelfs bij Julia hihi) zei dat het nu niet de moment was om de drakensbergen te gaan beklimmen. De gids zegt immers dat je goed voorbereid en uitgerust moet zijn… (niemand KWay bij huhu)
Gelukkiglijk had ik een briljant idee: wat doet een mens in de kou, regen en mist hoog in de bergen??? Op zoek gaan naar een jacuzzi natuurlijk!!! Zo gezegd, zo gedaan. (maar simpel was het niet!) Het lokale VVV kantoor (invloeden uit het noorden…) was niet open op zaterdag, internet hebben ze hier niet op elke straathoek, Lonely planet is niet geïnteresseerd in jacuzzi’s, … maar gelukkig was mijn trouwe buurman van wacht en dus thuis om vandaaruit tips te geven! Onderweg zijn hebben we het privé muzeumpje bezocht van een oude boer (boer is hier de naam voor witte zuidafrikaan die Afrikaans praat, ze zijn trots op die naam!) . Hij had levenslang alles bijgehouden en nu omgevormd tot museum, inclusief de song “Sarie Marijs”. Maf maar wel leuk! Uiteindelijk zijn we in een jacuzzi beland met een adembenemend uitzicht… naar het schijnt want de mist was nog steeds daar. Op de terugweg en na enkele mistige vue-points zijn we dan toch een metertje gaan wandelen rond een stuwmeer. Spectakelpunten van de dag: kijken hoe anderen vastrijden in de modder en eruit worden getrokken en het schoolfeest van de lokale kleuterschool. Soit we druipen letterlijk af…Atheist Gusta doet een gebedje en zal zich morgen bekeren als dat gebedje morgen wordt verhoord!
En ja het wonder is gebeurd: De mist is weg en de zon schijnt. Het ziet er hier werkelijk adembenemend uit! Wij kunnen dus de beruchte tocht naar het amphitheater over de laddertjes aanvatten. Eerst met de 2x4 (bij gebrek aan 4x4…) rijden tot de hoger gelegen sentinel waar de tocht start. Een mooie niet al te moeilijk bergtocht tot we aan het hoogtepunt komen: DE LADDERTJES !! De rots gaat recht (90° dus) omhoog en er zijn 2 ladders op gemonteerd die je dus gewoon moet oplopen om 30 meter hoger uit te komen en rustig verder te wandelen. Hihi de laddertjes wiebelen en terwijl je naar je voeten kijkt zie je wat je liever niet ziet! Een adrenerge ervaring!! En dan zwijgen we nog van de afdaling die nog griezeliger was… Soit iedereen is er vlot op en af geraakt. Boven was het soort hoogvlakte, heel mooi met riviertje, waterval en een schouwspel aan blauwe lucht en mistwolken. Je zag de wolken per seconde bewegen… behalve op 1 plek: in het amphitheater! Dat zat bomvol mist en dus niet te zien. Maar geen probleem, dat is een goeie reden om nog eens terug te komen maar dan vanuit de andere kant! (nu stonden we er bovenop, maar het is ook te zien van onderen)
Mijn eerste weekje vakantie is lopende!! Olé ola!!
Het eerste weekend zijn we naar het noordelijk deel van de Drakensbergen geweest. Julia en Gust Van Genechten-Jansen, Afke en ik in de Sentra vrijdag al vroeg op pad! (Met dank aan mijn schattige zwarte mannelijke collega’s Mfundu en Edwin die mij om 14u de kliniek uitstuurden!) Alles vlot tot het laatste stuk naar het Witsieshoek Mountainresort in een mistgordijn veranderde… De reflectoren op de baan leidde ons naar de top! Wij allemaal heel benieuwd hoe het er hier s’morgens zou uitzien… helaas was dat s’morgens ook niet te zien… We hadden al geluk dat we de witte Sentra terugvonden in de dikke witte mist! Gezond verstand in ons (zelfs bij Julia hihi) zei dat het nu niet de moment was om de drakensbergen te gaan beklimmen. De gids zegt immers dat je goed voorbereid en uitgerust moet zijn… (niemand KWay bij huhu)
Gelukkiglijk had ik een briljant idee: wat doet een mens in de kou, regen en mist hoog in de bergen??? Op zoek gaan naar een jacuzzi natuurlijk!!! Zo gezegd, zo gedaan. (maar simpel was het niet!) Het lokale VVV kantoor (invloeden uit het noorden…) was niet open op zaterdag, internet hebben ze hier niet op elke straathoek, Lonely planet is niet geïnteresseerd in jacuzzi’s, … maar gelukkig was mijn trouwe buurman van wacht en dus thuis om vandaaruit tips te geven! Onderweg zijn hebben we het privé muzeumpje bezocht van een oude boer (boer is hier de naam voor witte zuidafrikaan die Afrikaans praat, ze zijn trots op die naam!) . Hij had levenslang alles bijgehouden en nu omgevormd tot museum, inclusief de song “Sarie Marijs”. Maf maar wel leuk! Uiteindelijk zijn we in een jacuzzi beland met een adembenemend uitzicht… naar het schijnt want de mist was nog steeds daar. Op de terugweg en na enkele mistige vue-points zijn we dan toch een metertje gaan wandelen rond een stuwmeer. Spectakelpunten van de dag: kijken hoe anderen vastrijden in de modder en eruit worden getrokken en het schoolfeest van de lokale kleuterschool. Soit we druipen letterlijk af…Atheist Gusta doet een gebedje en zal zich morgen bekeren als dat gebedje morgen wordt verhoord!
En ja het wonder is gebeurd: De mist is weg en de zon schijnt. Het ziet er hier werkelijk adembenemend uit! Wij kunnen dus de beruchte tocht naar het amphitheater over de laddertjes aanvatten. Eerst met de 2x4 (bij gebrek aan 4x4…) rijden tot de hoger gelegen sentinel waar de tocht start. Een mooie niet al te moeilijk bergtocht tot we aan het hoogtepunt komen: DE LADDERTJES !! De rots gaat recht (90° dus) omhoog en er zijn 2 ladders op gemonteerd die je dus gewoon moet oplopen om 30 meter hoger uit te komen en rustig verder te wandelen. Hihi de laddertjes wiebelen en terwijl je naar je voeten kijkt zie je wat je liever niet ziet! Een adrenerge ervaring!! En dan zwijgen we nog van de afdaling die nog griezeliger was… Soit iedereen is er vlot op en af geraakt. Boven was het soort hoogvlakte, heel mooi met riviertje, waterval en een schouwspel aan blauwe lucht en mistwolken. Je zag de wolken per seconde bewegen… behalve op 1 plek: in het amphitheater! Dat zat bomvol mist en dus niet te zien. Maar geen probleem, dat is een goeie reden om nog eens terug te komen maar dan vanuit de andere kant! (nu stonden we er bovenop, maar het is ook te zien van onderen)
-
24 November 2006 - 10:25
Jo:
Fantastisch Heurkje !
Maart kan niet snel genoeg komen ! Zie maar dat je de streek ook mistloos onder de knie hebt, want we rekenen op jou als volleerde Sarie Marijs-gids !
groetjes vanuit het regenachtige België
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
