Waaaw Namibië: deel 1
Door: Heurkje
Blijf op de hoogte en volg Leen
11 Juni 2007 | Namibië, Windhoek
Hallo iedereen!! Ik heb er mijn laatste weekje vakantie opzitten, een leutig weekje Namibië. Uiteraard is één week te kort om een land 5x zo groot als België te bezoeken. Daarom bekijk ik het eerder als een voorsmaakje om later zeker nog eens naar terug te komen! Soit Zaterdag 13h landen we op Windhoek airport. Bizar maar er staan maar 2 vliegtuigen in de internationale luchthaven, een ander en het onze?!?! Hihi de gemoedelijke sfeer is gezet. Op het weekprogramma staan 2 hoogtepunten: de bekende zandduinen en Etosha National Parc. Zo gezegd Zo gedaan, we hoppen de champagne Toyota Corolla in op weg naar de Sossusvlei die 500km verder op ons ligt te wachten. Uiteraard (naar helaas goeie gewoonte) komen we daar pas in den donker aan. De Betesda Lodge bleek een huis van God te zijn (pfff dat hadden ze verzwegen op de website). Misschien kwam het ons ook nog wel van pas aangezien de zandwegen soms vervaarlijk slippery en bevolkt met allerlei beesten kunnen zijn.
Zondagmorgen al direkt het hoogtepunt voor mij: de luchtballon!!! Voor de zon op pad om in de mand te zitten bij zonsopgang! Heerlijk!! En wat een werk om dat ding recht, vol lucht en aan de gang te krijgen. Een uniek zicht over dit uitzonderlijk leeg land!! Er wonen 2 miljoen mensen maar wie weet waar want wij hebben amper een dorp gezien en als er één was dan mocht je niet met je ogen knipperen of je had het gemist. Soit vanuit de ballon zagen we de rode zandduinen in de rest van de woestijn golven. Dit werd beloond met een champagne-ontbijt aan de andere kant van de berg (nog nooit zo vlot een bergtop overgestoken hihi). Njammie, Willem de ballonvaarder weet van aanpakken!
De rest van de dag hebben we op ons gat gezeten en de Sossusvlei bezocht... helaas moet ik wel bekennen wat we de echte toeristen trekpleister wat gemist hebben omdat we te laat waren (cfr. het eerdere op ons gat zitten). Soit het duinengevoel en plezier heb ik zeker gehad. Trouwens er stonden nog 3 dagen woestijn op het programma.
Afspraak hiervoor met Chrissy van Tok-Tokkie trails! Zij neemt ons voor een 3 daagse staptocht door het Namib Rand Nature reserve, volledig gecaterd en gelogeerd onder de sterrenhemel! Het uitzicht is echt ongelofelijk, ik ga geen moeite doen om het proberen te beschrijven (ook de foto's zullen het niet 100% kunnen zeggen). Alleszinds een hele mooie tocht met Chrissy die heel enthousiast is over de kleine dieren van de woestijn en die al hun aanpassingstrukjes voor ons uitlegd. Het goeie aan het zand is dat alle sporen duidelijk te zien zijn: Tok-Tokkie Beetles, dancing white lady spiders, muizen, gemsbokken, grashoppers, springbokkies, ... iedereen passeert hier! Voor we het weten komen we aan bij het eerste kamp: goddelijk! Ik heb een éénpersoonskamer in de woestijn! Een veldbed met maxi-degelijke slaapzak (zak in tenstof met daarin een matras, laken en 3 dekens), waszakje, matje (in het zand), tafeltje en stoeltje, kortom alles wat je nodig hebt! Ik denk dat het de eerste keer was dat ik onder de blote hemel slaap: je moet weten dat de sterren hier maxi-zichtbaar zijn vergeleken met België. Uniek! De anderen liggen op 100m verspreid in de duinen. Na een bucket-shower en een sundowner schuif ik aan voor het 3-gangen diner klaargemaakt door 2 lokale koks in de veldkeuken. Het zijn ook vooral de accenten die het geweldig maakten: de poncho voor de kou, de warmwaterkruik verstopt onder het hoofdkussen, het kopje thee op bed bij zonsopgang, het vers warm water in het waszakje, de muffin onderweg, ... Soit een aanrader voor iedereen! De volgende dag wandelen we over de berg naar een nieuwe vlakte, nieuwe duinen, meer onbekende beestjes en een nieuw kamp. De tweede ochtend regent het zelfs in de woestijn!!! Allez ja... Chrissy zegt dat het "fog" is maar als je er druppeltjes van kan zien en het veroorzaakt een regenboog dan valt het voor mij onder de definitie van regen! Jippie opnieuw iets unieks! Want regen zijn ze hier niet gewoon, de "fog" duurde dan ook maar 5 minuutjes.
Het woestijn gedeelte hebben we dan afgesloten met een toeristisch blitsbezoek aan het Duwisib kasteel... pfff mini-kasteeltje uit de duitsers hun tijd. Namibië was een duitse kolonie en dat heeft andere goeie punten!!! Het eten! Beter of toch op zijn minst anders dan in Zuid-afrika!! hihi lang geleden dat ik nog eens een goeie koffiekoek had gegeten, ook apfelstrüdel en würst doen het hier goed!
Zondagmorgen al direkt het hoogtepunt voor mij: de luchtballon!!! Voor de zon op pad om in de mand te zitten bij zonsopgang! Heerlijk!! En wat een werk om dat ding recht, vol lucht en aan de gang te krijgen. Een uniek zicht over dit uitzonderlijk leeg land!! Er wonen 2 miljoen mensen maar wie weet waar want wij hebben amper een dorp gezien en als er één was dan mocht je niet met je ogen knipperen of je had het gemist. Soit vanuit de ballon zagen we de rode zandduinen in de rest van de woestijn golven. Dit werd beloond met een champagne-ontbijt aan de andere kant van de berg (nog nooit zo vlot een bergtop overgestoken hihi). Njammie, Willem de ballonvaarder weet van aanpakken!
De rest van de dag hebben we op ons gat gezeten en de Sossusvlei bezocht... helaas moet ik wel bekennen wat we de echte toeristen trekpleister wat gemist hebben omdat we te laat waren (cfr. het eerdere op ons gat zitten). Soit het duinengevoel en plezier heb ik zeker gehad. Trouwens er stonden nog 3 dagen woestijn op het programma.
Afspraak hiervoor met Chrissy van Tok-Tokkie trails! Zij neemt ons voor een 3 daagse staptocht door het Namib Rand Nature reserve, volledig gecaterd en gelogeerd onder de sterrenhemel! Het uitzicht is echt ongelofelijk, ik ga geen moeite doen om het proberen te beschrijven (ook de foto's zullen het niet 100% kunnen zeggen). Alleszinds een hele mooie tocht met Chrissy die heel enthousiast is over de kleine dieren van de woestijn en die al hun aanpassingstrukjes voor ons uitlegd. Het goeie aan het zand is dat alle sporen duidelijk te zien zijn: Tok-Tokkie Beetles, dancing white lady spiders, muizen, gemsbokken, grashoppers, springbokkies, ... iedereen passeert hier! Voor we het weten komen we aan bij het eerste kamp: goddelijk! Ik heb een éénpersoonskamer in de woestijn! Een veldbed met maxi-degelijke slaapzak (zak in tenstof met daarin een matras, laken en 3 dekens), waszakje, matje (in het zand), tafeltje en stoeltje, kortom alles wat je nodig hebt! Ik denk dat het de eerste keer was dat ik onder de blote hemel slaap: je moet weten dat de sterren hier maxi-zichtbaar zijn vergeleken met België. Uniek! De anderen liggen op 100m verspreid in de duinen. Na een bucket-shower en een sundowner schuif ik aan voor het 3-gangen diner klaargemaakt door 2 lokale koks in de veldkeuken. Het zijn ook vooral de accenten die het geweldig maakten: de poncho voor de kou, de warmwaterkruik verstopt onder het hoofdkussen, het kopje thee op bed bij zonsopgang, het vers warm water in het waszakje, de muffin onderweg, ... Soit een aanrader voor iedereen! De volgende dag wandelen we over de berg naar een nieuwe vlakte, nieuwe duinen, meer onbekende beestjes en een nieuw kamp. De tweede ochtend regent het zelfs in de woestijn!!! Allez ja... Chrissy zegt dat het "fog" is maar als je er druppeltjes van kan zien en het veroorzaakt een regenboog dan valt het voor mij onder de definitie van regen! Jippie opnieuw iets unieks! Want regen zijn ze hier niet gewoon, de "fog" duurde dan ook maar 5 minuutjes.
Het woestijn gedeelte hebben we dan afgesloten met een toeristisch blitsbezoek aan het Duwisib kasteel... pfff mini-kasteeltje uit de duitsers hun tijd. Namibië was een duitse kolonie en dat heeft andere goeie punten!!! Het eten! Beter of toch op zijn minst anders dan in Zuid-afrika!! hihi lang geleden dat ik nog eens een goeie koffiekoek had gegeten, ook apfelstrüdel en würst doen het hier goed!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
