Een lied voor Senzi
Door: Heurkje
Blijf op de hoogte en volg Leen
20 Maart 2007 | Zuid-Afrika, Pretoria
Hallo belgenland!
Eigenlijk kunnen we deze week wel als het hoogtepunt van mijn assistenten bestaan aanzien... lees: slavenbestaan! Ik doe nu 4 24-uurs wachten op 8 dagen dit alles passend in een geheel van 4 weekends op rij... Soit nieuwe toeristische tijden breken aan in april! Veel wacht doen is ook wel veel medisch avontuur... helaas ben ik gisteren wel de statistieken in gegaan... mijn eerste maternele dood. Het hele verhaal valt een beetje buiten het doel van deze toch wel vrolijke verhaaltjes website. Samengevat: Senzi, 21 jaar (6 dagen geleden verjaard) thuis gestuipt, diagnose Ecclampsie/HELLP, (leken: moederstuipen), elk symptoom beschreven in de boeken had ze (de diagnose was dan ook niet zo moeilijk huhu) komt om 10h binnen bij mij, om 14h wordt het 1400g dochtertje met AEDF geboren (en doet het goed) en om 19h50 bellen de sisters mij om snel naar high care te komen. Het vervolg lijkt een beetje op ER-toestanden maar heeft helaas niet zo'n hoog amusementsgehalte. Kortom het meisje is dood. (Toch even vermelden dat ik de sectio niet gedaan heb!)
Wat ik eigenlijk wou vertellen is wat er nadien gebeurde!! En dat past wel binnen de vrolijke verhaaltjes!
Het Hospital vision team werd ingeschakeld! Het team is bedoeld voor de emotionele support van het personeel!! (yep afrika! we kunnen er nog wat van leren) Soit om 1h s'nachts kwam de sister mij roepen... Alle sisters stonden in een kring en daar was de miep van Hospital vision ... Hahaha beeldt u een kruising in tussen Koningin Fabiola en een stereotiepe schooldirectrice... voila daar heb je ze! Eerst zei de sister wat waar is dat de dood niet past op een verloskamer maar dat het er onvermijdelijk soms bijhoort en toen nam Miep het over... Ze ging voort in het afrikaans (grof! ziende dat de 15 sisters zwart zijn en mijn studenten en ik de enige witten en dat er dus maar 2 afrikaans sprekenden waren) Maar Miep zei dat ze het best tot haar god kon spreken in haar eigen taal. Soit Miep zei een gebed en nadien zei ze dat we gerust op haar buro konden langskomen om de dingen te bespreken.... WHAAAAAAAAH ik dacht dat ik daar het lint ging! Wat kwam die sperzieboon hier eigenlijk doen! Maar het wordt nog beter. Miep ging de kring rond en kwam iedereen een knuffel geven! Hmmmm diegene die mij kennen weten dat mijn gezicht niet goed kan verbergen wat ik van de zaak denk... ik vrees dat dat nu ook het geval was. Aangezien ik de enige doktoor in de kring was was ik een beetje genoodzaakt om iets te zeggen of om de actie van Miep te counteren. Dus ik bedankte de sisters die allemaal goed hun best hadden gedaan en ik zei "misschien moeten jullie nu iets zingen", dat doen ze trouwens elke morgen. De dikste sister uit de kring had waarschijnlijk door dat het circus van Miep zijn doel aan het missen was en zette dus een lied in... de anderen vielen één voor één in. De kracht die daarvan uitging kan ik niet goed verwoorden. Amai ik krijg er nog kippevel van! Die 15 sisters die kunnen zingen!
Mooi.
Dus om 1u s'nachts in de pretoria academic een heel mooi moment! De kring heeft me dus goed gedaan helaas was Miep er wat teveel aan...
Eigenlijk kunnen we deze week wel als het hoogtepunt van mijn assistenten bestaan aanzien... lees: slavenbestaan! Ik doe nu 4 24-uurs wachten op 8 dagen dit alles passend in een geheel van 4 weekends op rij... Soit nieuwe toeristische tijden breken aan in april! Veel wacht doen is ook wel veel medisch avontuur... helaas ben ik gisteren wel de statistieken in gegaan... mijn eerste maternele dood. Het hele verhaal valt een beetje buiten het doel van deze toch wel vrolijke verhaaltjes website. Samengevat: Senzi, 21 jaar (6 dagen geleden verjaard) thuis gestuipt, diagnose Ecclampsie/HELLP, (leken: moederstuipen), elk symptoom beschreven in de boeken had ze (de diagnose was dan ook niet zo moeilijk huhu) komt om 10h binnen bij mij, om 14h wordt het 1400g dochtertje met AEDF geboren (en doet het goed) en om 19h50 bellen de sisters mij om snel naar high care te komen. Het vervolg lijkt een beetje op ER-toestanden maar heeft helaas niet zo'n hoog amusementsgehalte. Kortom het meisje is dood. (Toch even vermelden dat ik de sectio niet gedaan heb!)
Wat ik eigenlijk wou vertellen is wat er nadien gebeurde!! En dat past wel binnen de vrolijke verhaaltjes!
Het Hospital vision team werd ingeschakeld! Het team is bedoeld voor de emotionele support van het personeel!! (yep afrika! we kunnen er nog wat van leren) Soit om 1h s'nachts kwam de sister mij roepen... Alle sisters stonden in een kring en daar was de miep van Hospital vision ... Hahaha beeldt u een kruising in tussen Koningin Fabiola en een stereotiepe schooldirectrice... voila daar heb je ze! Eerst zei de sister wat waar is dat de dood niet past op een verloskamer maar dat het er onvermijdelijk soms bijhoort en toen nam Miep het over... Ze ging voort in het afrikaans (grof! ziende dat de 15 sisters zwart zijn en mijn studenten en ik de enige witten en dat er dus maar 2 afrikaans sprekenden waren) Maar Miep zei dat ze het best tot haar god kon spreken in haar eigen taal. Soit Miep zei een gebed en nadien zei ze dat we gerust op haar buro konden langskomen om de dingen te bespreken.... WHAAAAAAAAH ik dacht dat ik daar het lint ging! Wat kwam die sperzieboon hier eigenlijk doen! Maar het wordt nog beter. Miep ging de kring rond en kwam iedereen een knuffel geven! Hmmmm diegene die mij kennen weten dat mijn gezicht niet goed kan verbergen wat ik van de zaak denk... ik vrees dat dat nu ook het geval was. Aangezien ik de enige doktoor in de kring was was ik een beetje genoodzaakt om iets te zeggen of om de actie van Miep te counteren. Dus ik bedankte de sisters die allemaal goed hun best hadden gedaan en ik zei "misschien moeten jullie nu iets zingen", dat doen ze trouwens elke morgen. De dikste sister uit de kring had waarschijnlijk door dat het circus van Miep zijn doel aan het missen was en zette dus een lied in... de anderen vielen één voor één in. De kracht die daarvan uitging kan ik niet goed verwoorden. Amai ik krijg er nog kippevel van! Die 15 sisters die kunnen zingen!
Mooi.
Dus om 1u s'nachts in de pretoria academic een heel mooi moment! De kring heeft me dus goed gedaan helaas was Miep er wat teveel aan...
-
20 Maart 2007 - 19:40
Maarten:
Ik word er een beetje stil van
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
