Sneeuw in Lesotho !!
Door: Heurkje
Blijf op de hoogte en volg Leen
01 Mei 2007 | Lesotho, Maseru
Hallo Lente belevers!
Ik heb dit weekend een vleugje winterpret gehad!!! Ongelofelijk we zijn naar Lesotho geweest, dat is een landje zo groot als België wat binnenin ZAF ligt. Wij hadden een 4x4 auto gehuurd wat nodig bleek te zijn om de bergen over te klimmen. In Lesotho is de tijd een beetje blijven stille staan! Ongelofelijk! Het hele land bestaat uit bergen en de mensen zijn er puur! Gewoon puur vriendelijk, er zijn geen 2 standen zoals in ZAF, iedereen is even arm of even rijk. Soit meer over de trip: donderdag vertrokken om om 1u s’nachts in de drakensbergen aan te komen. Wat telkens weer in de morgen een openbaring is als je de gordijnen open doet! Mooi de zuid-afrikaanse drakensbergen! We slingeren erdoor tot aan de beroemde Sani-pass. Dat is eigenlijk wel grappig, de zuid-afrikaanse grenspost ligt beneden aan de berg en op de top arriveer je in Lesotho! Het niemandsland is een steile klim met stunning vieuws, waarvoor een minimum aan 4x4 kennis nodig was (wat ik niet had…). Bovenop de top ben je dus plots in een kompleet ander land! De mensen leven in rondavels (ronde stenen hutten met een rieten puntdak), auto’s zie je niet tenzij een verdwaald taxibusje of maxi-uitgeruste zuid-afrikaanse 4x4’s met toeristen, het lokale vervoermiddel bij uitstek is de ezel! Iedereen loopt gekleed in een deken, echt waar! Ze dragen een t-shirtje en dan een deken over hun schouders geslagen. Naar goeie gewoonte zaten wij een uur of 3 achter op schema en hebben we de route een beetje moeten inkorten. Aangezien het om 18u donker is moesten we al snel een plekje voor de tent vinden. We hadden de exclusieve spot gevonden, een verlaten hut zonder dak op 2800m hoogte zou ons moeten beschermen tegen de kou… het betere “trokgat” had er niet aan! Zelfs als de zon nog scheen stond ik daar te bibberen, soit we gingen het aandurven. Ware het niet dat 1 van de slaapzakken nat was geworden door de 25liter vooraad water (jaja ge moet ons niet onderschatten! We waren deze keer redelijk goed voorzien). Als een geluk bij een ongeluk verzeilen we dan in de St-James Lodge in een lieflijk bergdorpje. We hebben geleefd van wiezen, wijn en 2 kilo couscous (als rode draad doorheen het weekend). Bij een ochtendwandeling door het dorp krijgen we wel wat het missionarisgevoel, iedereen is heel verwonderd en blij ons te zien! Nadien trekken we door naar de Katse dam. De weg is echt ongelofelijk, ik ben normaal niet zo snel gepakt door de natuur, maar hier is het echt achter elke bocht een verrassend nieuw uitzicht. Als toetje op de taart krijgen we dan s’avonds sneeuw!!!!! Jaaaa sneeuw joepie de poepie! Dat versterkte nog het sneeuwvakantie gevoel dat we al de hele tijd hadden: ijskoud, volle zon, en helder blauwe lucht. Eerst waren we al blij met een vlokje van 2 mm, maar nadien zagen de hele bergen wit!!! Zaaalig! Aan de Katse dam hebben we onze tenten opgeslagen (2e keer goeie keer) en alle kleren aangedaan die we bij hadden… rilrilril maar wel heel gezellig! Braaien om warm te blijven en de volgende morgen vers geïmporteerde HP/GB pannekoeken!!!! (waarvoor nogmaals dank! Ik kon geen idyllischer lokatie bedenken om ze te bakken)
Het enige ding wat er nog van aktiviteit te doen is in Lesotho is pony rijden. Zo gezegd , zo gedaan. Helaas dacht mijn paard daar anders over en nadat het mij had afgeworpen ben ik een wandelingetje gaan doen met de lokale kinderen. Hihi de clou was dat die pummels het zadel niet hadden vastgemaakt en dus het al misliep bij het opstappen en al helemaal bij het afstappen (lees: afglijden) Mijn verstand heeft dan toch besloten dat het veiliger was om mijn eigen benen te gebruiken. De paarden waren bijeen gescharreld door een vriendelijk mannetje die zich in de toeristen bussines ging werpen maar alles stond nog een beetje in de kinderschoenen. Aandoenlijk hoeveel zin en moed hij erin had! Mijn amazone vrienden genoten wel van de paardentrip, hoewel Katrijn wel haar voeten moest opheffen of ze zouden over de grond slepen…
Soit voor iedereen die in de buurt van ZAF komt is Lesotho echt een aanrader!!! Je moet er wel je tijd voor nemen.
Ik heb dit weekend een vleugje winterpret gehad!!! Ongelofelijk we zijn naar Lesotho geweest, dat is een landje zo groot als België wat binnenin ZAF ligt. Wij hadden een 4x4 auto gehuurd wat nodig bleek te zijn om de bergen over te klimmen. In Lesotho is de tijd een beetje blijven stille staan! Ongelofelijk! Het hele land bestaat uit bergen en de mensen zijn er puur! Gewoon puur vriendelijk, er zijn geen 2 standen zoals in ZAF, iedereen is even arm of even rijk. Soit meer over de trip: donderdag vertrokken om om 1u s’nachts in de drakensbergen aan te komen. Wat telkens weer in de morgen een openbaring is als je de gordijnen open doet! Mooi de zuid-afrikaanse drakensbergen! We slingeren erdoor tot aan de beroemde Sani-pass. Dat is eigenlijk wel grappig, de zuid-afrikaanse grenspost ligt beneden aan de berg en op de top arriveer je in Lesotho! Het niemandsland is een steile klim met stunning vieuws, waarvoor een minimum aan 4x4 kennis nodig was (wat ik niet had…). Bovenop de top ben je dus plots in een kompleet ander land! De mensen leven in rondavels (ronde stenen hutten met een rieten puntdak), auto’s zie je niet tenzij een verdwaald taxibusje of maxi-uitgeruste zuid-afrikaanse 4x4’s met toeristen, het lokale vervoermiddel bij uitstek is de ezel! Iedereen loopt gekleed in een deken, echt waar! Ze dragen een t-shirtje en dan een deken over hun schouders geslagen. Naar goeie gewoonte zaten wij een uur of 3 achter op schema en hebben we de route een beetje moeten inkorten. Aangezien het om 18u donker is moesten we al snel een plekje voor de tent vinden. We hadden de exclusieve spot gevonden, een verlaten hut zonder dak op 2800m hoogte zou ons moeten beschermen tegen de kou… het betere “trokgat” had er niet aan! Zelfs als de zon nog scheen stond ik daar te bibberen, soit we gingen het aandurven. Ware het niet dat 1 van de slaapzakken nat was geworden door de 25liter vooraad water (jaja ge moet ons niet onderschatten! We waren deze keer redelijk goed voorzien). Als een geluk bij een ongeluk verzeilen we dan in de St-James Lodge in een lieflijk bergdorpje. We hebben geleefd van wiezen, wijn en 2 kilo couscous (als rode draad doorheen het weekend). Bij een ochtendwandeling door het dorp krijgen we wel wat het missionarisgevoel, iedereen is heel verwonderd en blij ons te zien! Nadien trekken we door naar de Katse dam. De weg is echt ongelofelijk, ik ben normaal niet zo snel gepakt door de natuur, maar hier is het echt achter elke bocht een verrassend nieuw uitzicht. Als toetje op de taart krijgen we dan s’avonds sneeuw!!!!! Jaaaa sneeuw joepie de poepie! Dat versterkte nog het sneeuwvakantie gevoel dat we al de hele tijd hadden: ijskoud, volle zon, en helder blauwe lucht. Eerst waren we al blij met een vlokje van 2 mm, maar nadien zagen de hele bergen wit!!! Zaaalig! Aan de Katse dam hebben we onze tenten opgeslagen (2e keer goeie keer) en alle kleren aangedaan die we bij hadden… rilrilril maar wel heel gezellig! Braaien om warm te blijven en de volgende morgen vers geïmporteerde HP/GB pannekoeken!!!! (waarvoor nogmaals dank! Ik kon geen idyllischer lokatie bedenken om ze te bakken)
Het enige ding wat er nog van aktiviteit te doen is in Lesotho is pony rijden. Zo gezegd , zo gedaan. Helaas dacht mijn paard daar anders over en nadat het mij had afgeworpen ben ik een wandelingetje gaan doen met de lokale kinderen. Hihi de clou was dat die pummels het zadel niet hadden vastgemaakt en dus het al misliep bij het opstappen en al helemaal bij het afstappen (lees: afglijden) Mijn verstand heeft dan toch besloten dat het veiliger was om mijn eigen benen te gebruiken. De paarden waren bijeen gescharreld door een vriendelijk mannetje die zich in de toeristen bussines ging werpen maar alles stond nog een beetje in de kinderschoenen. Aandoenlijk hoeveel zin en moed hij erin had! Mijn amazone vrienden genoten wel van de paardentrip, hoewel Katrijn wel haar voeten moest opheffen of ze zouden over de grond slepen…
Soit voor iedereen die in de buurt van ZAF komt is Lesotho echt een aanrader!!! Je moet er wel je tijd voor nemen.
-
01 Mei 2007 - 20:06
Vicky:
Ik ben ook nog steeds een trouwe lezer van al je avonturen! -
02 Mei 2007 - 20:59
Maarten:
ondanks de koude zeer de moeite en dankzij de couscous kon er ons eigenlijk toch niks overkomen. -
03 Mei 2007 - 12:21
Séverine:
In Leshotho zijn Karolien en ik helaas nooit geraakt, we moeten duidelijk nog eens Zuidafrikaanse bodem gaan opzoeken-
prachtige foto's Leen! -
06 Mei 2007 - 10:11
Goedels:
Ik heb het genoteerd! Weer superfoto's.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
